Patynowa Pani Domu. Codziennik

Przychodzę po… A maseczkę Pani ma? Mam. To proszę założyć. Dyrekcja poucza nas, że mamy upominać klientów i sami nosić. Zakładasz maseczkę. Wchodzisz po wezwaniu. Dezynfekujesz dłonie. Ponownie tłumaczysz, w jakim celu przyszłaś. Proszę poczekać na korytarzu. Czekasz na korytarzu. Proszę, może Pani wejść. Wchodzisz. Mówisz, jaki jest cel Twojej wizyty. Słyszysz: dobrze, proszę zaczekać na korytarzu. Wychodzisz na korytarz. Tutaj może Pani zdezynfekować dłonie. Dezynfekujesz dłonie. Po kilku minutach słyszysz: proszę, zaświadczenie jest gotowe. Odbierasz dokument. Na przyszłość proszę załatwiać takie sprawy telefonicznie. Jest reżim. Przyszłam dlatego, że nie mogłam się od wczoraj dodzwonić, a dzisiaj z rana, gdy już się udało połączyć, poradzono mi, abym stawiła się osobiście.

Opuszczasz budynek. Sygnał telefonu. Kurka-rurka. Pewnie o czymś zapomniałaś. Dzień dobry, proszę rozliczyć się ze sprzętu oraz materiałów, na których pracowała Pani zdalnie. Rozliczyłam się tuż po tym, jak wróciłam do pracy stacjonarnej. Nie widzę Pani podpisu. Nie rozliczyła się Pani. Robi Ci się gorąco, ale nie tracisz panowania nad sobą. Siadasz na schodach i cierpliwie tłumaczysz, gdzie są dokumenty oraz sprzęt. Niemożliwe. Nie przypominam sobie, aby Pani… Zaraz… Sprawdzę jeszcze. Chcesz do domu, natychmiast. Do paprotek i glonojada. Kawa! Kawa!!! Myśl o kawie. Tylko ona może w tej chwili wzmocnić Twoje nerwy. Zachowaj spokój. I nie siedź tak na schodach publicznej instytucji. Jest! Jest Pani podpis! Jest Pani rozliczona.

Telefon. Mam dla Pani zamówienie. Nie ma mnie w tej chwili w pracy (bo jestem gdzie indziej). Czy mógłby Pan zostawić paczkę u koleżanki? Ona zapłaci, zanim dotrę. Ale tam jest zamknięte. Jest zamknięte, ale na drzwiach podano numer telefonu, pod który należy dzwonić. Ktoś do Pana wyjdzie i odbierze paczkę. Po kilku minutach. Telefon. Wie Pani, objadę okolicę i jeszcze raz zajadę do Pani z tą paczką. Nie ma sprawy. Koleżanka nie odebrała? Uprzedziłam ją, że Pan będzie. Nie, otworzył jakiś człowiek i mówił, że nie zna się i nie wie, o co chodzi. Docierasz do miejsca przeznaczenia. Po drodze mijasz samochód z logo znanej firmy kurierskiej. Przychodzi sygnał wiadomości. Przesyłkę dostarczono. To będzie piękny dzień!

Całuchy-kluchy!

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s